چهارشنبه ۳۰ خرداد

چرا اینترنت بستر مناسبی برای ارتباط تجاری نیست؟

 

در سال 1320 که اولین فروشگاه زنجیره‌ای در کشور افتتاح شد کسی فکر نمی‌کرد تغییر روند زندگی، این فروشگاه‌ها را تا حدی در سطح کشور گسترده خواهد کرد که چندین سال بعد بیش از 52 فروشگاه زنجیره‌ای با 1400 شعبه در کشور فعال باشند.

این فروشگاه‌ها  به عنوان یکی از کسب‌وکارهای روبه‌ رشد به دلیل ماهیت اصلی‌شان یعنی تعدد و پراکندگی شعب‌ در سطح کشور هرروز ‌بیشتر از قبل نیازمند نظام یکپارچه‌ی اطلاعاتی و ارتباطی  برای انجام ارتباطات درونی و روزانه‌ی خود شده‌اند. وجود اینترنت باعث می‌شود که اینگونه کسب‌وکارها به شبکه‌ی جهانی اینترنت روی آورده و به آن وابسته شوند. اما آیا واقعا بستر جهانی اینترنت در معنای عمومی خود ارتباط امنی را برای این فروشگاه‌ها فراهم می‌کند؟  این پرسشی است که در این مقاله مورد بحث قرار خواهد گرفت.

اینترنت شبکه‌ای بین‌المللی و مجموعه‌ای از کامپیوترهای به‌هم‌پیوسته است که امکان نشت اطلاعات از حفره‌های امنیتی موجود در  آن با احتمال بسیار بالا وجود دارد، علاوه بر این دغدغه، دادوستد اطلاعات در یک بستر ارتباطی جهانی آن هم در زمانی که فرستنده و گیرنده هر دو در یک محل هستند، می‌تواند هزینه‌های اضافی گزافی هم به سازمان تحمیل کند. راه‌حل این مسائل، استفاده از شبکه‌های گسترده‌ی مجازی است که فارغ از اینترنت امکان برقراری ارتباط و تبادل اطلاعات به شکل رمزگذاری شده را میان دفتر مرکزی با دیگر دفاتر یا شعب آن سازمان در سراسر کشور فراهم می‌کند.

 

پراکندگی شعب فروشگاه‌های زنجیره‌ای یا فرانچایزها در سطح جغرافیایی یک کشور نیاز به ارتباطی امن با پهنای باند وسیع و در قالب ارتباطی بی‌سیم را بیشتر از گذشته نشان می‌دهد. چراکه این فروشگاه‌ها به بستری مجزا از اینترنت برای ارتباطات درونی و همچنین ذخیره‌سازی اطلاعات خود نیاز دارند.

در ایران خدماتی که ویژه شبکه‌های ارتباطی ارایه‌ می‌شود، برای هر سازمان یا در مثال مورد بحث هر فروشگاه زنجیره‌ای، یک شبکه‌ی گسترده‌ی (WAN)  اختصاصی ایجاد می‌کند که امکان اتصال به این شبکه و دسترسی به سرورها و خدمات داخلی آن سازمان را فراهم می‌کند. تمامی بانک‌ها، شرکت‌ها و سازمان‌هایی که تمایل دارند اطلاعات و داده‌های‌شان بر بستری امن و قابل اعتماد مبادله شود، می‌بایست از راهکارهای ارتباطی شامل شبکه اختصاصی مجازی (VPN) و شبکه ملی بی‌سیم (اینترانت) استفاده کنند.

در خصوص بانک‌ها و سازمان‌های غیرتجاری نیازی به اتصال به درگاه خرید اینترنتی نیست اما فروشگاه‌ها نیاز دارند تا شبکه‌ی داخلی خود را نقاطی به شبکه‌ی بانکی متصل کنند.

نیاز اصلی این فروشگاه‌ها شبکه‌ای گسترده و در عین حال ارزان است تا بتوانند از این طریق ميان شعب خود در مناطق تحت پوشش شبکه سراسری بي‌سيم ارتباط برقرار کنند و از سوی ديگر به سرورهای بانک برای استفاده دستگاه‌های  PO و درگاه‌های خرید متصل باشند.

در واقع چنین خدمتی مستقل از اینترنت، یک ابر ارتباطی با قابلیت دسترسی در سراسر کشور ایجاد می‌کند و کابردهای متنوعی از جمله ارتباط دستگاه‌های POS، تماس تلفنی مبتنی بر IP و انتقال و نظارت تصویری را در اختیار مدیران این فروشگاه‌ها قرار می‌دهد.

این نیاز ویژه باعث شده است تا اپراتورها و سایر ارایه‌دهندگان خدمات ارتباطی به فکر ارایه محصولی ویژه فروشگاه‌های زنجیره‌ای بیفتند. به‌عنوان مثال شرکت ارتباطات مبین‌نت، محصول اختصاصی از راهکارهای ارتباطي مبتني بر فناوری باندپهن بی‌سيم، به عنوان بخشی از شبکه ملي بی‌سيم مبين‌نت را ویژه فروشگاه‌های زنجیره‌ای با شعب پراکنده در سراسر کشور با نام اختصاصی هایپرنت عرضه می‌کند. 

هایپرنت مبین‌نت به شبکه شهری مخابرات وابستگی ندارد و از اینترنت و اختلالات احتمالی آن هم دور است. براین اساس مدیران امنیت فروشگاه‌های زنجیره‌ای می‌توانند مطمئن باشند که این محصول در پیکره شبکه‌ فعلی‌شان کوچکترین اختلالی وارد نکرده و با سادگی و چابکی بالا پیاده‌سازی و راه‌اندازی خواهد شد.

این محصول جدیدترین خدمت از شبکه ملی بی‌سیم مبین‌نت است که ویژه فروشگاه‌های زنجیره‌ای طراحی و تاکنون در شبکه فروشگاه‌های افق کوروش، اتکا، هایپرمی، پرپروک و ایران اطلس پیاده‌سازی و اجرا شده است.